تاریخچه

 تاریخچه ازن تراپی

سال ۱۹۰۲، “فرهنگ رویه دارویی” تالیف جی اچ کلارک در لندن استفاده موفقیت آمیز از آب اوزونه را در درمان کم خونی، سرطان، دیابت، آنفلوانزا، مسمومیت مورفین، زخم های دهانی، مسمومیت استریکنین و سیاه سرفه توصیف نمود.
استفاده از روش ازن درمانی به قبل از تاسیس سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در سال ۱۹۰۶ بر می گردد ،بنابراین ازن درمانی واجد شرایط قرارگیری در جایگاه پیشکسوتی از نظر مقبولیت است.
سال ۱۹۱۱، “دستورالعمل کار با جریان های فرکانس بالا” نوشته دکتر نابل ابرهارت (MD) رئیس گروه درمانهای فیزیولوژیک در دانشگاه لویولا، شیکاگو منتشر شد. در فصل ۹ این دستورالعمل، وی جزئیات استفاده از ازن در درمان سل، کم خونی، زردی، وزوز گوش، سیاه سرفه، آسم، برونشیت، تب یونجه، بی خوابی، ذات الریه، دیابت، نقرس و سیفلیس را شرح می دهد.
سال ۱۹۱۵ دکتر آلبرت ولف از برلین نیز از ازن در درمان سرطان روده بزرگ، سرطان دهانه رحم و زخم بستر استفاده نمود.
سال ۱۹۶۱ دایره المعارف تکنولوژی شیمیایی اعلام کرد: “طی تاریخ ۸۰ ساله استفاده از ازن در مقیاس بزرگ هیچگونه مرگ انسانی منتسب به ازن وجود نداشته است.
سال ۱۹۷۹، دکتر جورج فریبوت بیمار ایدزی اهل هائیتی مبتلا به سارکوم کاپوزی را با ازن با موفقیت درمان کرد.
سال ۱۹۸۰، دکتر هورست کیف نیز موفقیت ازن درمانی را در بیماران ایدزی گزارش داد.
سال ۱۹۹۲، روسها استفاده موفقیت آمیز ازن در حمام آب نمک برای درمان سوختگیها را گزارش دادند.
ژوئن سال ۱۹۹۴، شرکت بین المللی پلاسما فایر همایش ازن در ونکوور را با ۱۶۰ شرکت کننده حمایت مالی کرد و نتیجه مستقیم آن به رسمیت شناخته شدن ازن درمانی بعنوان روش پذیرفته شده انجمن درمانهای طبیعی بریتیش کلمبیا با بیش از ۴۰ روش درمان بیماران با ازن در حال حاضر است.
امروز پس از حدود ۱۲۰ سال استفاده، ازن درمانی در آلمان، ایتالیا، فرانسه، روسیه، رومانی، لهستان، جمهوری چک، مجارستان، یوگسلاوی، بلغارستان، رژیم اشغالگر فلسطین، ژاپن، سنگاپور، برزیل، کوبا، مکزیک، ۴ استان کانادا و ۱۴ ایالت آمریکا (آلاسکا، واشنگتن، کالیفرنیا، کلرادو، نوادا، نیومکزیکو، تگزاس، اوکلاهما، گرجستان، نیویورک، کارولینای شمالی، اوهایو، مینه سوتا) به رسمیت شناخته شده است، امید است که در ایران نیز ازن درمانی رایج گردیده و نظام مند گردد.